Wat homegamegewoontes echt kosten: negen preflop-lekken met een prijskaartje

Elke homegame heeft zijn vaste typetjes. Je hebt de speler die elke raise callt met twee kaarten van dezelfde kleur, want “ze zijn suited”. Je hebt de speler die nooit meer foldt zodra hij heeft geraised: “Ik heb er al geld in gestopt.” En je hebt de speler die zijn big blind tegen elke raise foldt, tenzij hij een echte hand heeft.

Iedereen aan tafel heeft een mening over welke van die gewoontes geld kosten. Wij wilden cijfers. Dus namen we negen gewoontes die we bij homegames steeds weer zien, maakten van elke gewoonte een exacte regel voor hoe een hand wordt gespeeld, en berekenden wat die kost tegen dezelfde oplossing voor zes spelers waartegen Poker Sense je preflop-beslissingen beoordeelt.

Hieronder lees je wat elke gewoonte kost, hoe we dat hebben gemeten, en de ene grote kanttekening die je moet lezen voordat je er bij je volgende homegame mee gaat schermen.

De korte versie

De kosten staan in big blinds (bb), het bedrag van de hoogste van de twee verplichte inzetten, de standaardeenheid in poker. Bij een $1/$2-spel is een big blind $2. “Per 100 handen” betekent per 100 handen die jij aan een tafel met zes spelers gedeeld krijgt. De laatste kolom is wat de gewoonte gemiddeld kost per keer dat ze echt verandert wat je doet, en elk “per keer”-cijfer in deze post is zo’n gemiddelde: losse handen kosten meer of minder.

Gewoonte	Verlies per 100 handen	Per keer dat ze je spel verandert
Met elke twee suited kaarten spelen	3.24bb (±0.05)	0.26bb
Met elke Aas spelen	1.62bb (±0.04)	0.30bb
Nooit folden tegen een 3-bet	0.66bb tot 1.89bb	1.13bb
De big blind folden zonder sterke hand	0.80bb (±0.01)	0.30bb
Vanaf de eerste twee stoelen openen alsof je op de button zit	0.78bb (±0.06)	0.11bb
Tegen elke 3-bet folden zonder Vrouwen of beter of Aas-Heer	0.46bb tot 1.01bb	1.16bb
Op de button en in de small blind wachten op een sterke hand	0.43bb (±0.03)	0.13bb
Een raise vanuit de small blind alleen maar callen	0.27bb (±0.01)	0.32bb
Nooit 3-betten zonder Vrouwen of beter of Aas-Heer	0.09bb (±0.02)	0.04bb

Het getal tussen haakjes is één standaardfout, een maat voor hoeveel de schatting ernaast kan zitten; de volgende sectie legt die uit, en ook de twee rijen met een laag en een hoog cijfer. Sommige gewoontes overlappen, want een suited Aas is zowel suited als een Aas, dus tel de rijen niet bij elkaar op.

Hoe we de prijs hebben berekend

Poker Sense beoordeelt je preflop-beslissingen tegen een oplossing voor poker met zes spelers, met 100 big blinds in elke stack en zonder rake, het deel dat het casino van elke pot inhoudt. Die oplossing is gemaakt door een solver, een programma dat een gebalanceerde strategie uitrekent waar niemand van kan winnen, en onze post over solvers legt uit hoe dat werkt. Voor elke starthand, bij elke beslissing voor de flop die erin zit, legt de oplossing twee dingen vast: hoe vaak ze elke actie kiest en wat elke actie waard is. Die waarde is de verwachte waarde van de actie, of EV: het gemiddelde resultaat van die beslissing, in big blinds, over alle manieren waarop de rest van de hand kan verlopen.

Daardoor is de prijs van een gewoonte eenvoudig rekenwerk. We schreven elke gewoonte op als een exacte regel: welke handen van welke actie naar welke andere verschuiven. “Speelt elke Aas” betekent dat elke hand met een Aas erin die de oplossing foldt, in plaats daarvan wordt geraised of gecalld. Voor elk van die handen zijn de kosten de EV van wat de oplossing doet min de EV van wat de gewoonte doet. Daarna namen we het gemiddelde over de handen die elke spot bereiken, wogen we elke spot naar hoe vaak die aan een tafel met zes spelers voorkomt, en gaven we het resultaat per 100 handen.

Drie dingen over de methode zijn goed om te weten.

Elke gewoonte is los berekend. De gewoonte verandert één beslissing. Alles daarna, voor jou en voor iedereen, wordt gespeeld zoals de solver het speelt. Echte spelers met een van deze gewoontes hebben er meestal ook nog een paar andere.

Elke EV heeft een standaardfout. De EV’s van de oplossing komen uit simulatie, waarbij elke hand minstens 10.000 keer wordt uitgespeeld, dus elke EV is een schatting, en de standaardfout zegt hoeveel die ernaast kan zitten. We noemen een gewoonte alleen als de kosten veel groter zijn dan dat, en elke gewoonte in de tabel kost minstens zes standaardfouten.

Twee van de gewoontes krijgen een lage en een hoge schatting. Een 3-bet is een herraise: de derde bet van de hand, als je de big blind als de eerste telt. De oplossing vertelt ons hoe vaak de big blind jouw raise 3-bet. Ze bevat niet wat de spelers die nog moeten handelen doen na een 3-bet vanaf een andere stoel, dus voor die spots kennen we alleen een bovengrens voor hoe vaak ze voorkomen. De lage schatting telt alleen de 3-bets van de big blind. De hoge schatting telt elke 3-bet op zijn bovengrens. Beide hebben standaardfouten van 0.01bb of minder. Het per-keer-cijfer ernaast geldt voor de 3-bets van de big blind.

De grote kanttekening: een gebalanceerde tegenstander

Elk getal hier is wat de gewoonte kost tegen een tegenstander die de strategie van de solver speelt en zich nooit aan jou aanpast. Niemand bij jouw homegame speelt zo.

Dat doet ertoe. Tegen een speler die alles callt, kosten sommige van deze gewoontes minder en andere meer, en je spel aanpassen om te profiteren van de fouten van een bepaalde speler is een heel onderwerp op zich, dat we behandelen in onze post over GTO versus exploitatief poker. Lees deze cijfers als de prijs van elke gewoonte tegen sterk, gebalanceerd spel. Dat is een eerlijke maatstaf voor hoe ver een gewoonte je van goed poker af trekt. Het is geen voorspelling van wat de gewoonte je op donderdagavond gaat kosten.

De gewoontes, één voor één

Met elke twee suited kaarten spelen

De gewoonte: als iedereen voor je heeft gefold, raise je elke suited hand, en als één speler heeft geraised en verder iedereen tot nu toe heeft gefold, call je met elke suited hand die de solver zou folden.

De kosten: 3.24bb per 100 handen, de duurste gewoonte die we hebben doorgerekend. Ze verandert je spel ongeveer 12 keer per 100 handen, voor 0.26bb per keer.

Suited zijn is wel degelijk iets waard. Zoals onze post over suited vs offsuit handen uitlegt, voegt het een paar procentpunten toe aan de kansen van een hand, en dat is genoeg om van sommige twijfelgevallen goede handen te maken. Het is niet genoeg om van Negen-Drie een speelbare hand te maken. Het grootste deel van de kosten komt van het callen van raises: een raise callen met een suited hand die de solver foldt, kost gemiddeld 0.42bb, en zo’n hand raisen als iedereen voor je heeft gefold, kost gemiddeld 0.16bb.

Met elke Aas spelen

De gewoonte: als iedereen voor je heeft gefold, raise je elke hand met een Aas erin, en als één speler heeft geraised en verder iedereen tot nu toe heeft gefold, call je met elke Aas die de solver zou folden.

De kosten: 1.62bb per 100 handen, voor 0.30bb per keer dat ze je spel verandert.

Het probleem met een zwakke Aas, zoals Aas-Vier offsuit (de twee kaarten van verschillende kleuren), zit in de andere Azen. Als je een paar Azen maakt, heeft een speler die heeft geraised vaak een betere Aas, Aas-Vrouw of Aas-Heer, en het paar waarop je hoopte wordt de hand die je het meest kost. Ook hier is callen het dure deel: een raise callen met een Aas die de solver foldt, kost gemiddeld 0.52bb, en zo’n Aas raisen als iedereen voor je heeft gefold, kost gemiddeld 0.11bb.

Nooit folden tegen een 3-bet

De gewoonte: je raist, één speler herraist en verder foldt iedereen, en jij callt altijd, op zijn minst. “Ik heb er al geld in gestopt.”

De kosten: 0.66bb tot 1.89bb per 100 handen, en 1.13bb per keer dat ze je spel verandert tegen de 3-bet van de big blind.

De chips waarmee je raisde, zijn niet meer van jou. Ze liggen in de pot, wat je daarna ook doet, en de enige vraag is of de 3-bet callen vanaf hier geld oplevert. Met de zwakkere handen waarmee je raist, doet het dat niet. Afhankelijk van wie er raisde en wie er 3-bette, kost een call die de solver niet zou maken gemiddeld 0.63bb tot 1.66bb. Het komt minder vaak voor dan de gewoontes erboven in de tabel: de big blind 3-bet jouw raise ongeveer één keer per 100 handen.

De big blind folden zonder sterke hand

De gewoonte: in de big blind, als één speler raist en verder iedereen foldt, speel je alleen de handen die de solver minstens de helft van de tijd raist vanaf de eerste stoel die aan de beurt is, under the gun (UTG) genoemd, en fold je al het andere.

De kosten: 0.80bb per 100 handen, voor 0.30bb per keer dat je een hand foldt die de solver zou spelen.

De big blind heeft al een hele big blind ingezet voordat de kaarten worden gedeeld, dus een raise callen kost daar minder dan waar ook aan tafel. Daarom speelt de solver zoveel handen vanuit de big blind, en precies daar draait onze gids over de blinds om. Tegen een raise van de button kost elke hand die je foldt en die de solver speelt je gemiddeld 0.26bb. Tegen de raise van de small blind is dat 0.44bb.

Openen vanaf de eerste twee stoelen alsof je op de button zit

De gewoonte: vanaf de eerste twee stoelen, under the gun en de hijack (de stoel daarna), open je, dat wil zeggen dat je de eerste raise doet als iedereen voor je heeft gefold, precies zoals de solver dat doet vanaf de button, de stoel die na de flop als laatste handelt.

De kosten: 0.78bb per 100 handen, maar slechts 0.11bb per keer.

Per keer is dat een van de goedkoopste fouten in de tabel, en een van de vaakst voorkomende: ze verandert je spel ongeveer 7 keer per 100 handen. Een extra losse raise vanaf een vroege stoel verliest op zichzelf zelden veel. Het is een klein lek dat je elke ronde tegenkomt, elke keer dat de button één keer de tafel rond gaat, en zo loopt het op tot het grootste deel van een big blind per 100 handen.

Tegen elke 3-bet folden zonder Vrouwen of beter of Aas-Heer

De gewoonte: het omgekeerde van nooit folden. Je raist, één speler herraist en verder foldt iedereen, en jij foldt alles behalve Azen, Heren, Vrouwen en Aas-Heer.

De kosten: 0.46bb tot 1.01bb per 100 handen, en 1.16bb per keer tegen de 3-bet van de big blind.

Per keer dat het gebeurt, kost te veel folden tegen een 3-bet ongeveer evenveel als te veel callen. Als je je Boeren tegen elke 3-bet foldt omdat “ze het toch altijd hebben”, is de oplossing het daar niet mee eens: die foldt Boeren nooit tegen een 3-bet, van welke stoel die ook komt.

Wachten op een sterke hand op de button en in de small blind

De gewoonte: als iedereen naar jou toe foldt op de button of in de small blind, raise je precies zoals de solver dat doet vanaf under the gun.

De kosten: 0.43bb per 100 handen, voor 0.13bb per keer.

Op de button hoeven alleen de twee blinds na jou nog te handelen, en in de small blind alleen de big blind. Een raise pakt daar vaak genoeg meteen de pot dat veel gewone handen geld opleveren, en als je ze foldt terwijl je op iets beters wacht, geef je dat weg. Zoals onze post over positie uitlegt, telt de stoel net zo zwaar als de kaarten.

Een raise vanuit de small blind alleen maar callen

De gewoonte: in de small blind, tegenover één raise terwijl verder iedereen tot nu toe heeft gefold, herraise je nooit. Elke hand die de solver zou 3-betten, call je in plaats daarvan gewoon.

De kosten: 0.27bb per 100 handen, voor 0.32bb per keer.

Callen vanuit de small blind geeft de big blind achter je een goedkope prijs om mee te doen, en jij moet de rest van de hand als eerste handelen. Een 3-bet laat de raiser betalen om een flop te zien, en wint de pot vaak al voordat die flop komt.

Nooit 3-betten zonder Vrouwen of beter of Aas-Heer

De gewoonte: tegenover één raise terwijl verder iedereen tot nu toe heeft gefold, 3-bet je alleen met Vrouwen of beter en Aas-Heer, en call je gewoon met elke andere hand die de solver 3-bet.

De kosten: 0.09bb per 100 handen, voor 0.04bb per keer. Zo weinig dat het nauwelijks opvalt.

Deze verdient een tweede blik, want dat kleine bedrag betekent niet dat 3-bet bluffs er niet toe doen. Met de meeste handen die de solver 3-bet, speelt hij een gemengde strategie: soms 3-bet hij ze en soms callt hij. Tegen een gebalanceerde tegenstander zijn die twee keuzes bijna precies evenveel waard. De lichte 3-bet is waardevol omdat je er moeilijk te lezen door blijft. Aan een echte tafel valt een speler die uitsluitend 3-bet met Vrouwen of beter en Aas-Heer door de mand: zodra de tafel weet wat zijn 3-bet betekent, folden ze de handen waarmee ze hem zouden hebben uitbetaald, en winnen zijn beste handen minder. Onze methode gaat uit van een tegenstander die zich nooit aanpast, dus die kosten ziet ze niet. Je vrienden wel.

Open-limpen: duur, maar niet in de tabel

Open-limpen, gewoon de big blind callen als iedereen voor je heeft gefold, is de meest voorkomende gewoonte bij elke homegame, en een dure. Tegen gebalanceerd spel is een limp buiten de small blind bijna nooit evenveel waard als raisen of folden met dezelfde hand, welke van die twee ook beter is, en daarom limpen solvers die als eerste in de pot mogen limpen daar zo zelden. Dat betekent niet dat elke limp geld verliest: limp met een paar Azen en je wint meestal nog steeds geld, alleen minder dan een raise had opgeleverd. Onze post over limpen legt uit waarom.

Open-limpen staat niet in de tabel omdat de prijs ervan van alle anderen afhangt. Wat een limp kost, hangt af van wat de rest van de tafel daarna doet: wie er achter je raist, hoeveel spelers meecallen, en hoe die volle potten na de flop verlopen. Potten met drie of meer spelers zijn voor een solver het moeilijkste deel van poker, en de oplossing waarop Poker Sense traint, laat de limp als eerste in de pot helemaal weg, op elke stoel. Zonder EV voor een limp valt er niets af te trekken, en we zetten geen getal op papier dat we niet kunnen onderbouwen.

Wat de cijfers zeggen

Klein maar vaak kost meer dan groot maar zelden. Per keer dat het gebeurt, kost nooit folden tegen een 3-bet meer dan vier keer zoveel als met elke twee suited kaarten spelen. Maar de suited-gewoonte verandert je spel ongeveer 12 keer per 100 handen, dus zelfs de hoge schatting van de 3-bet-gewoonte, 1.89bb per 100 handen, ligt ruim onder de 3.24bb van de suited-gewoonte. Bij $1/$2 is 3.24 big blinds per 100 handen ongeveer $6,50 per 100 handen.

Callen kost meer dan openen. Bij zowel suited handen als Azen zit het grootste deel van de kosten in het callen van raises, en gemiddeld kost elke call twee tot vijf keer zoveel als elke extra open-raise. Als iedereen voor je heeft gefold en jij raist, kan iedereen achter je ook folden. Als je een raise callt, stop je geld in de pot tegen een speler die al kracht heeft laten zien.

Beide richtingen kosten geld. Nooit folden tegen een 3-bet en tegen bijna elke 3-bet folden kosten per keer ongeveer evenveel. Het ene lek dicht je niet met het tegenovergestelde lek.

Hoe Poker Sense hierin past

Poker Sense deelt je in training elke spot uit deze post, van raisen als iedereen voor je heeft gefold tot reageren op een 3-bet, en beoordeelt je beslissing tegen precies deze oplossing op het moment dat je hem neemt. Als een beoordeling je verrast, tik je op “Vraag waarom”, en de coach legt uit waarom de solver die hand vanaf die stoel zo speelt. Preflop-training zit in de gratis tier: 20 handen en 3 coachingsgesprekken per dag.

De conclusie

De gewoonte die over een hele avond het meest kost, is er een die je elke ronde tegenkomt: met elke twee suited kaarten spelen. De gewoontes die per keer het meest kosten, zijn de twee als je tegenover een 3-bet staat: te veel callen en te veel folden. En de gewoonte die het minst gebalanceerd lijkt, nooit licht 3-betten, kost tegen een gebalanceerde tegenstander bijna niets. De prijs daarvan wordt betaald aan een echte tafel, zodra je vrienden het doorhebben.

Elk getal hier is de prijs tegen een gebalanceerde tegenstander die zich nooit aanpast, met elke gewoonte los berekend. Maar als je voor je volgende homegame één ding gaat verbeteren, laat het dan dit zijn: als de solver een suited hand of een zwakke Aas zou folden, stop dan met er raises mee te callen.