Czy w ogóle warto limpować? Co robić, gdy nikt nie podbił

Czwartek, twoja gra $1/$2. Gracz, który działa pierwszy, wyrównuje $2. Następny też, i kolejny. Akcja dochodzi do ciebie na Buttonie, miejscu, które po flopie działa ostatnie, a ty zerkasz na swoje karty: Ace pik i Jack karo. Dobra ręka. Wszyscy inni tylko wyrównali, więc ty też wyrównujesz. Small Blind dokłada brakującego dolara, Big Blind checkuje i sześciu graczy ogląda flop z $12 w puli.

Na flopie: Jack trefl, Seven kier i Four pik. Masz top pair, czyli parę z najwyższą kartą na boardzie, z najlepszym możliwym kickerem, czyli kartą poboczną, która rozstrzyga remisy. Stawiasz $8, a trzech graczy wyrównuje. Na turnie przychodzi Two kier. Big Blind, który na flopie checkował, teraz stawia. Gdy podbijasz, on przebija, a na showdownie odkrywa Seven karo i Four trefl. Dwie pary. Na podbicie przed flopem sfoldowałby Seven-Four. Tyle że nikt nie dał mu powodu do folda.

Wyrównanie big blinda przed flopem zamiast podbicia nazywa się limpowaniem, albo po prostu limpem. To najczęstszy ruch w niemal każdej domowej grze i jeden z najdroższych. Ten wpis wyjaśnia, dlaczego limp, gdy nikt przed tobą nie wszedł do puli, przynosi straty, wskazuje jedyną pozycję, na której to naprawdę temat do dyskusji, i podpowiada, co robić w spocie, który w domowej grze zdarza się bez przerwy: gdy inni gracze zalimpowali już przed tobą.

Co liczy się jako limp

Przed flopem gracz, który wchodzi do puli jako pierwszy, ma dwa sensowne wyjścia: podbić albo sfoldować. Limp to trzecie: samo wyrównanie big blinda, czyli wymuszonego zakładu wpłacanego przed rozdaniem kart. Limp ma trzy odmiany, a do tego dochodzi jedna pokrewna decyzja Big Blinda.

Open limp. Nikt przed tobą nie wszedł do puli, a ty wyrównujesz big blinda, zamiast podbić.
Limp za kimś (limp behind). Ktoś już zalimpował, a ty też wyrównujesz. Gracze mówią na to także overlimp.
Kompletowanie z Small Blinda. Small Blind wpłacił już pół big blinda, więc limp z tej pozycji kosztuje tylko drugą połowę.
Opcja Big Blinda. Jeśli nikt nie podbije, Big Blind ma już zapłacone za zobaczenie flopa i może checkować albo podbić.

Błędem jest open limp. Cała reszta to prawdziwe decyzje i właśnie o nich jest większość tego wpisu.

Dlaczego open limp przynosi straty

Gdy nikt przed tobą nie wszedł do puli, solver (program, który oblicza zbalansowaną strategię, której nie da się pokonać) niemal zawsze daje tę samą odpowiedź: podbij albo sfolduj. W strategii, której uczy cię Poker Sense, open limp nie jest dostępny nawet jako opcja, na żadnej pozycji. Są ku temu trzy powody.

Limp nie wygra puli. Na wyrównanie nikt nie folduje. Gdy otwierasz podbiciem, jest realna szansa, że wszyscy sfoldują, a ty zgarniesz blindy bez oglądania flopa. Przy $1/$2 to $3 za każdym razem, a z Buttona zdarza się to często. Limp całkowicie rezygnuje z tej szansy: w najlepszym razie pozwoli ci zobaczyć flop.

Limp zaprasza tłum. Każdy gracz za tobą dostaje tę samą niską cenę co ty, a Big Blind zobaczy flop, nie dopłacając ani dolara. Właśnie dlatego w rozdaniu z początku wpisu flop zobaczyło sześciu graczy. Pula z co najmniej trzema graczami to pula multiway, a pule multiway to zła wiadomość dla jednej pary, nawet dobrej. Przeciwko jednemu przeciwnikowi top pair z najlepszym kickerem to zwykle najlepsza ręka. Przeciwko pięciu ktoś często ma dwie pary, seta (trójkę zrobioną z pary w ręku, czyli pocket pair) albo draw, który wciąż może cię pobić. Najgroźniejszy jest Big Blind, bo wcale nie zdecydował się zagrać swoją ręką: z dowolnymi dwiema kartami zobaczy ten flop, także z Seven-Four.

Limp mówi stołowi, że twoja ręka nie jest wybitna. Zakres (range) to cały zbiór rąk, jakie gracz może trzymać w danym spocie, a gracze, którzy limpują, prawie nigdy nie mają najlepszych rąk, bo z nimi by podbili. Gracz, który podbija za tobą, dobrze o tym wie. I masz kłopot: jeśli sfoldujesz, przepadają żetony wpłacone na limp; jeśli wyrównasz, grasz większą pulę przeciętną ręką, często poza pozycją, czyli po flopie działasz przed przeciwnikiem, zanim dowiesz się, co zrobi.

A co z limpowaniem z Aces w nadziei, że ktoś podbije, a ty przebijesz? Ten plan ma jedną wadę. Przy stole, przy którym wszyscy limpują, nikt za tobą nie podbija, a ty lądujesz z jedną parą w puli na sześciu graczy. Z Aces po prostu podbijaj. Ktoś i tak wyrówna.

Jest jedna pozycja, na której open limp to poważne pytanie. Gdy wszyscy sfoldują do Small Blinda, zostaje tylko Big Blind i rozdanie jest heads-up: jeden gracz przeciwko jednemu. Niektóre rozwiązania solverów dają Small Blindowi strategię, która limpuje tam wiele rąk, zamiast je podbijać. To zaawansowany spot heads-up, a żeby limp działał, trzeba go zbalansować odpowiednimi podbiciami; strategia, której uczy Poker Sense, zamiast tego w tym spocie podbija albo folduje.

Dlatego w domowej grze z Small Blinda też podbijaj albo folduj. Tak jest prościej, właśnie według tej strategii ocenia cię Poker Sense, a oddajesz w ten sposób bardzo niewiele.

Gdy ktoś zalimpuje przed tobą

Ten spot zdarza się w domowej grze bez przerwy. Jeden gracz limpuje, może dwóch albo trzech. Teraz twój ruch. Masz trzy wyjścia: sfoldować, zalimpować za nimi albo podbić.

Podbij. Podbicie nad jednym lub kilkoma limperami to isolation raise, czyli iso-raise, bo jego celem jest odizolowanie jednego słabego gracza: grasz z nim heads-up, ostatnie podbicie przed flopem należy do ciebie, a jeśli się da, masz też pozycję. Podbijaj więcej niż przy zwykłym otwarciu, bo limperzy już włożyli pieniądze, a ty chcesz, żeby za dalszą grę musieli zapłacić więcej. Standardowa wielkość, której używa też Poker Sense: cztery big blindy plus jeden więcej na każdego limpera. Przy $1/$2 to $10 przy jednym limperze, $12 przy dwóch i $14 przy trzech. Podbijaj silnymi rękami: dużymi parami, silnymi rękami z Ace’em, jak Ace-Queen i Ace-Jack, oraz silnymi wysokimi kartami, jak King-Queen. Twój Ace-Jack z rozdania na początku wpisu pasował właśnie tutaj: podbicie do $14 na Buttonie wyrzuca z puli Seven-Four Big Blinda i buduje pulę dla ręki, która najprawdopodobniej jest najlepsza.

Zalimpuj za nimi. Niektóre ręce lubią tani flop w tłumie. Małe pary chcą trafić seta, który wygrywa dużą pulę, gdy wejdzie. Suited connectory, jak Seven i Six kier, chcą zrobić straighta albo flusha. Te ręce wygrywają, trafiając coś silnego, a gdy trafią, każdy dodatkowy gracz to kolejna osoba, która może ci zapłacić. Podbijanie nimi buduje dużą pulę z ręką, która zwykle pudłuje na flopie, i wypycha graczy, którzy zapłaciliby ci, gdy trafisz. Wyrównując, trzymasz pulę małą, a tłum w rozdaniu.

Sfolduj. Cena wygląda kusząco: tylko $2, żeby zobaczyć flop, gdy w puli jest już $9. Ale tanio to nie za darmo. Ręce takie jak Queen-Four offsuit (dwa różne kolory) czy Nine-Three nie robią silnych układów wystarczająco często, żeby odzyskać te pieniądze, a w puli na sześciu graczy zwykle kończą jako słaba para wobec czyjejś lepszej. Folduj je.

Kłopot jest ze środkiem. Ręce takie jak King-Ten offsuit czy Queen-Jack offsuit są za dobre, żeby je foldować na Buttonie, i nie aż tak silne, żeby podbijać nimi za każdym razem, więc solvery często dzielą tu grę między dwie akcje: czasem podbijają, a w pozostałych przypadkach wyrównują. Strategie mieszane takie jak ta to nic niezwykłego; każdy z tych wyborów jest w porządku. Liczy się kierunek: im dalej siedzisz od Buttona, tym więcej graczy działa jeszcze za tobą i tym więcej z tych średnich rąk należy foldować.

Blindy przeciw limperom

Small Blind po limpie dostaje zniżkę. Kompletowanie kosztuje tylko pół big blinda, a przy takiej cenie kusi, żeby kompletować z czymkolwiek. Nie ulegaj tej pokusie. Small Blind po flopie działa pierwszy na każdej ulicy, przed wszystkimi, więc to najgorsze miejsce przy stole, jak wyjaśnia nasz przewodnik po blindach. Kompletuj ręce, które dobrze grają tanio i multiway, silne podbijaj, a resztę folduj.

Big Blind nigdy nie folduje, gdy nikt nie podbił: flop jest za darmo, a z darmowego zawsze warto skorzystać. Pytanie brzmi, czy podbić. Silne ręce powinny, bo są poza pozycją wobec kilku graczy i chcą mniej rywali i większej puli. Cała reszta checkuje i bierze darmowy flop. A gdy twoja śmieciowa ręka trafi na flopie dwie pary, jest jak Seven-Four z początku wpisu: nikt przy stole się tego nie spodziewa.

Podbijanie w domowej grze, w której wszyscy wyrównują

W domowej grze iso-raise ma jeden częsty problem: nikogo nie izoluje. Podbijasz do $14 nad trzema limperami, a dwóch z nich i tak wyrównuje.

To nie powód, żeby przestać podbijać. Limper, który wyrównuje twoje podbicie, zwykle ma dokładnie taką rękę, przeciwko której chcesz grać: coś za słabego, żeby podbić, a teraz w większej puli przeciwko twojemu silniejszemu zakresowi. Ale przy takim stole zmienia się to, którymi rękami warto podbijać. Przeciwko graczom, którzy wyrównają, podbijaj rękami, które chcą dużej puli przeciwko słabszej ręce, a z małymi parami i suited connectorami, które wolą zobaczyć flop w tłumie, limpuj za nimi. Jeśli wyrównują każde podbicie, możesz nawet robić większe podbicia. To exploit, czyli korekta pod konkretne błędy, jakie popełniają gracze przy twoim stole, a nasz wpis GTO czy gra eksploatacyjna wyjaśnia, kiedy ją stosować.

Pula limped po flopie to dziwny świat: duże pary są rzadkie, bo większość graczy by z nimi podbiła, pula jest mała, a dwie pary robią właśnie śmieciowe ręce takie jak Seven-Four. Nasz przewodnik po rodzajach puli wyjaśnia, jak ją grać. W skrócie: z jedną parą trzymaj pulę małą, a gdy ktoś w puli limped nagle stawia duży zakład, potraktuj ten zakład poważnie, bo oznacza silną rękę.

Gdzie w tym wszystkim jest Poker Sense

Większość tabel preflopowych zaczyna od pustej puli albo od podbicia. A to właśnie od gry przeciw limperom zaczyna się w domowej grze wiele rozdań, więc to spot, który warto trenować osobno. W planie Basic Poker Sense rozdaje ci ręce, w których przed tobą zalimpowało od jednego do pięciu graczy, na każdej pozycji, na której można się z nimi spotkać, i ocenia każdą decyzję na tle strategii solvera od razu, gdy ją podejmiesz: fold, limp za nimi albo podbicie, a z Big Blinda check albo podbicie. Gdy werdykt cię zaskoczy, dotknij “Zapytaj dlaczego”, a coach wyjaśni, dlaczego solver podbił tę rękę z tej pozycji albo dlaczego wystarczyło mu zwykłe wyrównanie.

Darmowy plan daje 20 rąk i 3 rozmowy coachingowe dziennie i obejmuje decyzje preflop, gdy nikt nie zalimpował, oraz flop w pulach single-raised. Spoty przeciw limperom są dostępne w planie Basic za $9.99 miesięcznie, a tryb “Wykorzystanie i obrona” w planie Pro miesza je ze spotami, w których zakres przeciwnika albo twój własny jest wąski.

Podsumowanie

Gdy nikt przed tobą nie wszedł do puli, podbijaj albo folduj. Limp nie wygra puli przed flopem, zaprasza do rozdania cały stół i mówi wszystkim, że twoja ręka nie jest silna. Small Blind to jedyna pozycja, na której limp jest naprawdę tematem do dyskusji, a podbicie albo fold i tak jest tam dobrą odpowiedzią.

Gdy ktoś zalimpuje przed tobą, podbijaj silnymi rękami do czterech big blindów i jednego więcej na każdego limpera, z małymi parami i suited connectorami, które chcą taniego flopa w tłumie, limpuj za nimi, a śmieci folduj, choćby wyglądały na tanie. Z Small Blinda kompletuj ręce, które dobrze grają w tłumie, a silne podbijaj. Z Big Blinda podbijaj silnymi rękami i nigdy nie folduj, gdy flop jest za darmo.

Więc następnym razem, gdy trzech graczy zalimpuje do ciebie, a ty siedzisz na Buttonie z Ace-Jack, nie idź w ich ślady. Podbij do $14 i pozwól Big Blindowi sfoldować Seven-Four.